OFFRADIO BLOG

Moby on Offradio! The Porcelain interview and contest.

It was late July and we’ve been preparing for summer holidays and this summer’s must read was undoubtedly Moby’s memoir. So, while checking it out in a bookstore, we came up with the idea of contacting the publisher in Greece and proposing a contest in order to share some copies with you too. And we dared to mention an interview request with Moby himself. To our big surprise, Panos Charitos, Ropi Publication’s mastermind found it a great idea and a feasible one, so we sent a questionnaire and left for our vacation. Back in office, in early September but no news from Moby’ s representatives yet. Ok we’re used to things like that. Big artists are too busy and stuff. And then one day just a few days ago, Panos Charitos forwards  a big file to us for download. We’ve been wondering what it is, since we expected some quick answers – written probably. And there it is. An mp3 file plays and we listen to Moby answering our questions (!!!) How awesome is that! How gentle and how cool is that of him to spend time doing this for a web radio in Greece. Except that, Ropi Publications gave us 2 signed copies of Porcelain and two collector’s items vinyls with Music From Porcelain – FOR YOU. So, enjoy the interview and then fill in the form at the end of this post, to get the chance to win one of those.

Steve Jobs is said to have quoted that “you got to stay hungry and risk a lot in order to follow your gut and one day eventually make your dreams come true”. Does this apply to you as well considering the stories you share in your memoir?

I dont know if you have to stay hungry and risk a lot in order to follow your gut and one day make your dreams come true i guess it depends upon what your dreams are, i mean doing what you love for me that almost seems like more important than staying hungry and, I don’t know... I think the most important thing is being motivated by doing what you love. 

What are your feelings for New York nowadays? And what do you miss the most from NY of the good old ‘90s days?

I live in L.A. and i dont go back to N.Y. that often because well i like living in L.A. i like going hicking every day, i like working on music, i like writing, i like seeing my friends and when i go back to N.Y. i guess the values of N.Y. just really arent my values anymore, i guess what i miss the most from N.Y. in the good old 90's days  it was just a wonderful community becasuse N.Y. was very cheap and inexpensive and it was filled with artists, writers and musicians, it was a really interesting but also strangely provincial place to live.

What do you think about the fact that the internet and technology made it so easy nowadays to produce music digitally? Is it actually for better or worse for the music scene and the evolution of music and artists?

Well to me the only thing that matters with music is that the music thats made that it has some emotional quality to it and to that I dont really care how its produced whether it’s produced by a band or an orchestra or some kid on his phone or someone with a laptop, how music is produced just doesnt relly matter that much to me, the only thing that really matters is how the music affects me when I listen to it.

Do you miss anything badly from the pre-Spotify, pre-smartphone, pre-facebook, pretexting days?

I feel like before people decided to live on their phones and before people decided to live online I feel like people spent more time actually interacting with each other and meeting up and being social and going to restaurants and going to venues and going to parks so I feel like nowadays so many people socialize online and I think it’s a shame to give up that socializing in person.

You manage your social media accounts yourself, right?  Yes I manage my social media accounts I do most of it myself.

What do you think went so wrong in this world and people support politicians like Trump, Putin or Erdogan?

I don’t know what’s going on, I mean the only thing i can think of is that 10 years ago, 20 years ago, 30 years ago in most countries there were a couple of big newspapers and there were a few radio stations and a few tv news networks and news media was fairly moderate, it wasn’t  too far to the left it wasnt too far to the right and most people had a broader understanding of what was going on in the world and now i feel because everyone spends so much time in this very like compartmentalised media world so we have like people who only pay attention to right media and far left people who pay attention to far left media and people get so emotional sitting in front of  their computers or sitting on their phones that they dont really care if they believe the truth, what they care about is whether they are part of a community that shares their anger.

Would you ever run for President – if that was necessary in order to save this world from lunatics?

Ι dont know, Ι mean im a college dropout who used to do a lot of drugs and drink a  lot so Ι dont know if  Ι’m qualified to be president but Ι mean you look at some of  the presidential choices around the world and Ι have a hard time seeing how anyone  can do a worse job as president than some of these people'.

We recall a moment with you in Greece playing in Athens back in 1998. After your gig you came to the arena and asked us if we enjoyed the concert. You left us speechless that evening. Do you still do that?

Well I guess whenever I play a concert or do anything I’m curious to know if people have liked what I’ve done so sometimes i'll asked people if they liked it if they injoined themselves but I dont actually play that many shows anymore im much happier stayin home and working on music and writing and hicking and eating with friends and I guess I just dont wanna be the middle aged musician who keeps touring and keeps playing the same songs year after year.

Being a DJ nowadays became so easy and popular. How long did it take you to make it as a DJ until that cassette of yours ended up in the right hands and got you booked in Mars?

Originally id wanted to become a well known punk rock musician i've played in punk rock bands in the  early 80s and i really wanted to get a record deal and then i fell in love with the music of the smiths and the cure and i really wanted to get a record deal as a sort of indie post punk musician, so DJing to me its sth that i did and i loved but to me it came after spending years as a musician trying to get a record deal so when i finally got my first ever djing job in NY city i guess i'd spend a few years trying to get a DJ job in NY city but i had spend many many years trying to get a record deal.

It’s nearly 4 years since your latest studio album. And now “These systems are failing”. How so?

I think it’s a bit different than some of the  other things I’ve done maybe a little more aggressive a little more political but i mean its 2016 and im a 51 year  old man making records at this point I have to enjoy making the music more that i could ever expect anyone to actually pay attention to it.

Last but not least, tell us please what’s your absolutely favorite dish in Little Pine and why!

We have a risotto that we make with asparagus and fresh mint and lemon and its really really good so right now asparagus mint lemon risotto would be my favorite dish at little pine.

Photos courtesy of Moby.

Ήταν κοντά στα τέλη Ιουλίου, λίγο πριν ξεκινήσουν οι καλοκαιρινές διακοπές κι ένα από must για διάβασμα δεν ήταν άλλο από το Porcelain, τα απομνημονεύματα του Moby. Ξεφυλλίζοντάς το στο βιβλιοπωλείο, σκεφτήκαμε να επικοινωνήσουμε με τις εκδόσεις που κυκλοφόρησαν το βιβλίο μεταφρασμένο στα ελληνικά και να προτείνουμε ένα διαγωνισμό ώστε να μοιραστούμε την κυκλοφορία με κάποιους τυχερούς από εσάς. Τολμήσαμε όμως να ζητήσουμε και δυο λόγια από τον ίδιο το Moby. Προς μεγάλη μας έκπληξη,  ο Πάνος Χαρίτος από τις Eκδόσεις Ροπή, θεώρησε ότι ήταν και ωραία και εφικτή ιδέα κάτι τέτοιο και έτσι στείλαμε 10+1 ερωτήσεις και φύγαμε διακοπές. Πίσω στα γραφεία του Offradio, αρχές Σεπτεμβρίου και ούτε φωνή ούτε ακρόαση από Moby μεριά.  Αλλά ΟΚ, δεν είχαμε και μεγάλες προσδοκίες. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες είναι πολύ απασχολημένοι για τέτοια πράγματα. Και μια ωραία μέρα, ο Πάνος Χαρίτος μας προωθεί ένα μεγαλούτσικο (για κείμενο) αρχείο για download.  Μέχρι να κατέβει, δεν περιμέναμε σε καμία των περιπτώσεων να είναι mp3 και να το έχει ηχογραφήσει ο ίδιος ο Moby με τις απαντήσεις! Πόσο γαμάτο (μπαρδόν btw!) εκ μέρους του να αφιερώσει χρόνο για ένα interview σε ένα web radio στην Ελλάδα. Εκτός αυτού, οι Eκδόσεις Ροπή εξασφάλισαν ΓΙΑ ΕΣΑΣ 2 υπογεγραμμένα αντίτυπα του Porcelain και δύο συλλεκτικά βινύλια Music From Porcelain. Διαβάστε τη συνέντευξη και συμπληρώστε τη φόρμα στο τέλος αυτού του post για να μπείτε στην κλήρωση.

Ο Steve Jobs έχει πει ότι «πρέπει να παραμένεις αχόρταγος και να ρισκάρεις πολλά για να ακολουθήσεις το ένστικτό σου και μια μέρα επιτέλους να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα». Πιστεύεις ότι αυτή η αντίληψη αφορά κι εσένα σε σχέση με τις ιστορίες που διηγείσαι στο Porcelain;

Δεν ξέρω αν πρέπει να μείνεις αχόρταγος και να ρισκάρεις αρκετά προκειμένου να ακολουθήσεις το ένστικτό σου και να κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα. Εξαρτάται υποθέτω και από τα όνειρά σου, το να κάνεις αυτό που αγαπάς μου φαίνεται πιο σημαντικό από το να μένεις πεινασμένος και νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι αυτό που αγαπάς να σε κινητοποιεί, να σου δίνει κίνητρα.

Τι νιώθεις για τη Νέα Υόρκη σήμερα; Τι είναι αυτό που σου λείπει περισσότερο από τις παλιές καλές ημέρες της Νέας Υόρκης των ‘90s;

Ζω στον Λος Άντζελες και πλέον δεν πηγαίνω τόσο συχνά στην Νέα Υόρκη. Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει να ζω εδώ, μου αρέσει να πηγαίνω για πεζοπορία κάθε μέρα, να δουλεύω πάνω στη μουσική, να γράφω, να βλέπω τους φίλους μου και όταν επιστρέφω στην Νέα Υόρκη συνειδητοποιώ ότι οι αξίες της δεν είναι πια και δικές μου. Αυτό που μου λείπει απ’ τη Νέα Υόρκη είναι οι παλιές καλές εποχές των 90’s όταν η Νέα Υόρκη ήταν ένα πολύ οικονομικό μέρος να μένεις και ήταν γεμάτο καλλιτέχνες, συγγραφείς και μουσικούς, τότε ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον και περιέργως σχεδόν επαρχιακό μέρος να ζεις.

Τι σκέφτεσαι σε σχέση με το γεγονός ότι το internet και η τεχνολογία έκαναν τόσο εύκολο πλέον το να παράγεις μουσική ψηφιακά; Είναι για το καλύτερο ή όχι της μουσικής σκηνής και της εξέλιξής της αλλά και των καλλιτεχνών των ίδιων;

Αυτό που έχει περισσότερη σημασία για μένα είναι η μουσική να έχει μια συναισθηματική ποιότητα. Δεν με ενδιαφέρει πως έχει γίνει η παραγωγή της αν έγινε από μπάντα, ορχήστρα, αν την συνέθεσε κάποιο πιτσιρίκι με το κινητό του ή κάποιος από το laptop του, το μόνο που με αφορά είναι το πως η μουσική με επηρεάζει όταν την ακούω.

Σου λείπει κάτι αφόρητα από την προ-Spotify, προ-smartphone, προ-Facebook, προ-texting εποχή;

Έχω την αίσθηση ότι πριν οι άνθρωποι αποφασίσουν να ζήσουν με τα κινητά τους, δικτυωμένοι ξόδευαν πολύ περισσότερο χρόνο στην ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ τους. Συναντιόντουσαν, ήταν κοινωνικοί, πήγαιναν σε εστιατόρια, σε χώρους συναυλιών και εκδηλώσεων, σε πάρκα ενώ τώρα που οι άνθρωποι κοινωνικοποιούνται online έχουν εγκαταλείψει την κατ' ιδίαν επαφή.

Τους λογαριασμούς σου στα social media τους διαχειρίζεσαι προσωπικά, έτσι δε είναι;

Ναι διαχειρίζομαι όλους του λογαριασμούς κοινωνικών δικτύων μόνος μου σχεδόν αποκλειστικά.

Τι πιστεύεις πως πήγε τόσο λάθος στον κόσμο που ζούμε ώστε κόσμος να υποστηρίζει πολιτικούς όπως οι Trump, Putin ή Erdogan;

Όταν σκέφτομαι τους ανθρώπους που ψηφίζουν πολιτικούς όπως ο Τράμπ, ο Πούτιν ή ο Ερντογάν πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι πριν 10, 20 ή 30 χρόνια στις περισσότερες χώρες υπήρχαν κανα δυο μεγάλες εφημερίδες, μερικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και ελάχιστα  τηλεοπτικά δίκτυα τα οποία ήταν όλα μετριοπαθή, ούτε πολύ αριστερά ούτε πολύ δεξιά. Οι περισσότεροι  άνθρωποι τότε είχαν πιο ευρεία αντίληψη του τι συνέβαινε στον κόσμο. Τώρα νιώθω ότι οι άνθρωποι ξοδεύουν πολύ χρόνο στα μίντια που είναι πια απόλυτα διαχωρισμένα και έτσι έχουμε ανθρώπους που ασχολούνται με τα μέσα που τους αντιπροσωπεύουν είτε αυτά εκφράζουν την αριστερά είτε την δεξιά. Επίσης οι άνθρωποι γίνονται πολύ συναισθηματικοί όταν βρίσκονται μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή τους ή του κινητού τους σε βαθμό που να μην ενδιαφέρονται για την αλήθεια, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το αν θα είναι  μέρος μια κοινότητας που μοιράζεται τον θυμό της.

Θα έβαζες ποτέ υποψηφιότητα για Πρόεδρος των ΗΠΑ – αν αυτό ήταν αναγκαίο για να σωθεί η ανθρωπότητα από παρανοϊκούς;

Δεν ξέρω. Εννοώ είμαι κάποιος που έχει παρατήσει το κολλέγιο, έχει κάνει πολλά ναρκωτικά και έχει πιει πολύ στην ζωή του άρα δεν ξέρω αν θα ήμουν ο κατάλληλος για μια τέτοια θέση αλλά από την άλλη βλέπεις ορισμένους προέδρους ανά τον κόσμο και σκέφτεσαι ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν χειρότερα την δουλειά τους.

Θυμόμαστε πολύ χαρακτηριστικά ένα περιστατικό μαζί σου μετά το live σου στην Αθήνα το 1998. Μετά τη συναυλία κατέβηκες στην αρένα και μας ρώτησες αν την απολαύσαμε. Μας άφησες άφωνους εκείνο το βράδυ με αυτή την κίνηση. Κάνεις ακόμα κάτι τέτοιο;

Όποτε παίζω σε μια συναυλία είμαι περίεργος να μάθω αν οι άνθρωποι ικανοποιήθηκαν από αυτό που άκουσαν και έτσι μερικές φορές τους ρωτάω αλλά πλέον δεν παίζω τόσο συχνά. Είμαι περισσότερο χαρούμενος όταν μένω σπίτι και δουλεύω στην μουσική μου ή γράφω ή κάνω πεζοπορία ή τρώω με φίλους και υποθέτω ότι δεν θέλω να είμαι ο μεσήλικας μουσικός που συνεχίζει τις περιοδείες και παίζει τα ίδια και τα ίδια τραγούδια.

Το να γίνεις DJ εκτός από απίστευτα δημοφιλές στις μέρες μας έχει γίνει και απίστευτα εύκολο. Πόσο σου πήρε εσένα μέχρι η κασέτα σου να φτάσει στα σωστά χέρια για να σου προκύψει το booking στο Mars;

Αρχικά ήθελα να γίνω γνωστός μουσικός της punk rock σκηνής, έπαιζα σε punk rock μπάντες στις αρχές της δεκαετίας του '80 και ήθελα πολύ μια συμφωνία για δίσκο αλλά μετά ερωτεύτηκα την μουσική των Smiths και των Cure και ήθελα να υπογράψω για δίσκο ως indie post punk μουσικός. Το djing είναι κάτι που έκανα και αγαπώ αλλά ήρθε πολύ αργότερα και αφού ξόδεψα πολλά χρόνια ως μουσικός προσπαθώντας να κάνω δίσκο. Όταν έκλεισα την πρώτη μου δουλειά ως DJ στην Νέα Υόρκη είχα ήδη προσπαθήσει αρκετά χρόνια γι’αυτό αλλά ακόμη περισσότερα προσπαθώντας να κλείσω συμφωνία για δίσκο.

Πέρασαν 4 χρόνια από το τελευταίο σου studio album. Και τώρα “These systems are failing”;

Το καινούργιο άλμπουμ είναι λίγο πιο διαφορετικό από τις άλλες μου δουλειές, ίσως λίγο πιο επιθετικό, λίγο πιο πολιτικό. Βέβαια είναι το 2016 και εγώ είμαι ένας μουσικός 51 ετών που κάνει δίσκους,  σε αυτή τη φάση πρέπει να απολαμβάνω την διαδικασία του να κάνεις μουσική περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Τελευταία ερώτηση: θέλουμε να μας πεις ποιο είναι το πιο αγαπημένο σου πιάτο στο εστιατόριο Little Pine.

To αγαπημένο μου πιάτο στο "Little Pine" είναι ένα ριζότο με σπαράγγι, φρέσκια μέντα και λεμόνι και είναι πολύ καλό!